Πού χάθηκε η ποίηση;
Κοιτώ με εκείνο
το ποτισμένο από ρεαλισμό βλέμμα,
κοιτώ στα δέντρα στα πουλιά
δίχως ουτοπικά σενάρια στον νου μου.
Πού πήγε η ποίηση;
Χάνομαι σε αυτά τα αρρωστημένα σκηνικά.
Αναρωτιέμαι αν αυτό που ζω είναι υπαρκτό
ή γέννηση της λήθης.
Πού χάθηκε η ποίηση;
Έπεσε στης λήθης το βαθύ πηγάδι;
Κλείνω τα μάτια,
ζωγραφίζω με άτσαλες γραμμές
την εικόνα του προσώπου σου.
Ανοίγω ξανά τα μάτια,
σβήνεσαι με μιας!
Πού χάθηκε η ποίηση;
Θεέ μου αυτός ο κόσμος είναι κόλαση!
Πού χάθηκε η ποίηση;
Χάθηκε εκεί
στις αξημέρωτες ιστορίες άρνησης,
μα εγώ την βρήκα στο λαμπερό σου πρόσωπο!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου